รีบเกินไป....

วันนี้ เป็นครั้งที่ 2 ที่ผม ตะคอกเสียงใส่เธอ

เธอคงเสียใจมาก (ผมเองก็ไม่แพ้เธอเหมือนกัน)

กลั้นไม่ไหว ไม่ใช่ผู้ชายซะแล้วผม..... พฤติกรรมและการกระทำที่ผมได้ทำกับเธอ

มันเลวซะยิ่งกว่า กับสิ่งที่เธอทำกับผมแค่นี้เอง (แค่เธอต้องการโลกส่วนตัวมากขึ้น)

จริงๆเธอก็ไม่ได้ทำอะไรผมเลย..... ผมทำตัวผมเองทั้งนั้น จนบางที เธออาจจะไปจากผมจริงๆก็ได้

เพราะ เธอทนผมไม่ได้แล้ว.....(ผมคิดว่างั้น) ถ้าถึงเวลานั้นผมคงเสียใจจริงๆ

เพราะผมคิดมาเสมอว่า ไม่มีใครทนผมได้เลยนอกจากเธอ

แต่ธรรมชาติของคนก็คือ กาลเวลาเปลี่ยนคนก็เปลี่ยนนิสัยก็เปลี่ยน

เธอเข้มแข็งขึ้น แต่ผมกลับอ่อนแอลง

ผมอารมณ์ร้อนเหมือนตอนเด็กๆอีกแล้ว ผมคิดว่านิสัยแบบนี้ มันหมดไปจากตัวผมแล้ว แต่ก็กลับมาจนทำให้คนที่ผมรักต้องเสียใจ

ผมเองก็เสียใจ

ผมไม่รู้ว่าผมจะทำยังไงต่อ .......

ผมเสียใจ ผมเสียใจ และ ผมเสียใจ.....